Misschien is het signaal geactiveerd toen ze neerstortten.
Ik betwijfel of iemand 't heeft overleefd.
Er moet te achterhalen zijn hoe lang geleden ze zijn neergestort.
Deze mensen leven nog.
Ze bevinden zich in cryogene slaaptoestand.
Heel gebruikelijk voor verre ruimtereizen als je niet sneller dan het licht kunt gaan.
Anders zou de reis zo lang duren dat...
Ze zijn dus bevroren.
Daar komt het op neer, ja.
Hun huidige status heeft voorkomen dat ze zijn verongelukt.
Het zijn er nogal wat.
Ik denk dat er vier vertrekken zijn, niet allemaal even groot.
We tellen hoeveel er zijn en vragen dan om hulp.
Carter, ga jij met Teal'c mee. Daniel en ik beginnen hier.
Goed.
Vijf.
Zes.
105.
DE REDDINGSBOOT
O'Neill?
Majoor Carter?
Daniel Jackson, meld je.
O'Neill.
Majoor Carter.
Daniel Jackson.
Het is SG-4, sir. Ze hebben SG-1 bij zich.
Beveiliging en medisch team paraat. Open de iris.
- En? - Bewusteloos, maar stabiel.
Breng ze naar de ziekenboeg. Handhaaf veiligheidsprotocol.
Daniel?
Ik wil terug.
Ik wil terug naar het schip.
Het is in orde, Daniel. Niet bang zijn.
Assistentie, graag.
Het komt allemaal goed.
Wie ben jij?
Waar ben ik?
Roep me zodra ze bij bewustzijn komen.
Wie is hiervoor verantwoordelijk? Ik wil weten waarom dit is gebeurd.
- Waarom ben ik in de boeien geslagen? - Als je bedaart, mogen ze af.
Bedaren?
Er was me verzekerd dat er niets fout kon gaan.
Wat is er dan fout gegaan?
Laat me eens zien.
Dit is niet de Stromos, jij zit niet bij m'n staf en dat ben ik niet.
Luister goed. Dit is niet onze schuld.
Wij weten evenmin wat er aan de hand is als jij.
- Als je meewerkt... - Ik wil geen onderzoeken meer.
Heb je ergens last van?
Ik verga van de pijn.
Daar kan ik wat aan doen.
Houd jij je intussen kalm, of we binden je vast.
Weet je wel tegen wie je het hebt?
- Dat is niet Daniel Jackson. - Is het een Goa'uld?
Nee, al is hij minstens zo arrogant.
Lijdt hij aan een geestesziekte?
Daar ben ik nog niet uit. Z'n EEG is een compleet raadsel.
Het lijkt wel alsof er een stuk of tien verschillende mensen in z'n hoofd zitten.
- Is hij in levensgevaar? - Dat durf ik niet te zeggen.
Hij zegt dat hij van dat schip komt dat we hebben ontdekt.
- Hoe kan dat nou? - Ik zou het niet weten.
En het gaat om meerdere personen.
Bij aankomst en tijdens de onderzoeken gedroeg hij zich heel anders dan nu.
We hebben al minstens drie persoonlijkheden gezien.
- Kunnen er nog meer zijn? - Er waren honderden mensen aan boord.
We waren de cryogene capsules aan het tellen.
Op een gegeven moment ben ik buiten westen geraakt. Waarom weet ik niet.
Toen ik bijkwam, trof ik de rest aan in hun huidige toestand.
Ik wil even bij de kolonel en Sam gaan kijken.
Hou me op de hoogte.
- Jij hoort eigenlijk ook in de ziekenboeg. - Ik wil hier blijven.
Goed.
- Ik ben geen onredelijk mens. - Nee, Dr Jackson.
Ik ben een vorst van Talthus. Ik heet Martice.
- Neemt u me niet kwalijk, meneer. - Dat lijkt er al meer op.
Nog steeds verwijde pupillen.
Dat kan komen door een krachtig zat-wapen.
Hun EEG is gelukkig normaal.
Ga de generaal vertellen dat de kolonel wakker is.
- Dag, dokter. - Hoe voelt u zich?
Ik barst van de koppijn.
Daar krijgt u iets voor, maar eerst wil ik weten of u wel in orde bent.
Behalve die hamer in m'n kop mankeer ik niks.
- Hoezo? - Dat komt nog wel.
Teal'c heeft jullie van het schip naar de poort gebracht.
Carter en Daniel?
Majoor Carter is er hetzelfde aan toe als u.
- Janet? - Sam.
Het komt weer goed. Jullie hebben een neurale schok ondergaan.
Hoe gaat het?
- Ik barst van de koppijn. - Dat klinkt als kolonel O'Neill.
Hun EEG toont niets abnormaals. Zij hebben het niet.
Wat hebben wij niet?
Waar is Daniel?
U blijft liggen tot u weer op krachten bent.
- Ik voel me best. - Echt niet.
Je hebt gelijk.
Ga dat mens maar vertellen dat haar pijnstillers voor geen meter werken.
Heb je je tong verloren?
- Hoe voel je je? - Je pillen deugen niet.
Heb je nog steeds pijn?
- Er is vast iets mis met dit lichaam. - Dr Jackson blaakte van gezondheid.
Was dit lichaam hiervoor van hem?
Niet dat ik het niet wil hebben. Het is jonger en sterker dan dat van mij.
Wat is er met mijn lichaam gebeurd?
Mensen hebben hun vorst nodig. Zo herkennen ze me niet.
- Dit is niet onze schuld. - Hoe ben ik hier verzeild geraakt?
Dat weten we niet.
Aan jou heb ik ook niks.
- Waar ben ik? - In een medische isolatiekamer.
Ja, maar waar?
Op een militaire basis op de planeet de aarde.
De aarde.
We waren op weg naar Ardena. Hoe ver is dat nog?
Dat weet ik niet.
En de andere mensen aan boord?
Ze maken zich vast zorgen om me. En ik maak me zorgen om hen.
De meesten zijn nog op het schip, maar een paar zijn er hier bij ons.
- Als gevangenen? - Nee, ze zijn hier in deze kamer.
We weten niet hoe het komt, maar in hun cryogene slaap hebben...
Wat gebeurt er?
Martice?
Martice is een vorst, ik ben van de bemanning.
Ben ik...
- Hoe kan dit? - Rustig maar. Ik ben er om je te helpen.
Er is iets fout gegaan.
Inderdaad, en dat willen we rechtzetten.
Ik ben Dr Fraiser.
Tryan, ingenieur 2de klas.
Goed Tryan, laten we dan maar opnieuw beginnen.
Opnieuw?
Ik herken hem niet.
Ik herken mezelf niet.
Het lichaam waar je inzit, is van Daniel Jackson.
Die was niet aan boord.
Hoe ben ik dan in zijn lichaam beland?
Je schip is neergestort op de planeet P2A-347.
Alleen de mensen in cryogene slaap hebben het ongeluk overleefd.
Toen Daniel en z'n team aan boord kwamen, is dit gebeurd.
- Ik weet niet hoe ik hier ben gekomen. - Wat herinner je je nog?
Zet je schrap. Tryan?
- Iedereen zit in z'n capsule, sir. - Mooi zo.
We zijn opgestegen, ik ben in m'n capsule gestapt en toen zag ik u.
Waarom heb ik boeien om?
Jij bent al de vierde persoonlijkheid die doorkomt.
Er zitten nog meer mensen van je schip in dat lichaam. Plus Dr Jackson zelf.
Daar is één lichaam niet tegen bestand.
- Weet je dat zeker? - Dat leidt tot waanzin.
- Laten we hopen dat je het mis hebt. - Dit kan helemaal niet.
Je kunt alleen terug in je eigen lichaam.
Daar zorgt het systeem voor.
Toch is het gebeurd. Kijk maar in de spiegel.
We moeten opschieten. Jij bent de eerste met wie te praten valt.
Denk goed na. Hoe heeft dit kunnen gebeuren?
Het bewustzijn wordt opgeslagen in dezelfde module als het lichaam.
Ze zijn niet te scheiden.
Het bewustzijn kan alleen terug in het bijbehorende lichaam, tenzij...
Tenzij dat lichaam dood is.
O'Neill, majoor Carter, fijn dat jullie hersteld zijn.
- Nog nieuws? - Weer een persoonlijkheid.
- Dr Fraiser praat met hem. - Moest hij in quarantaine?
Zijn preliminaire elektro-encefalogram was anomaal.
Zeg dat nog eens als je kunt.
Dr Fraiser heeft code 17 afgekondigd.
Alleen zij en haar team mogen direct met hem in contact komen.
- Is hij dan een Goa'uld? - Nee, maar ik neem geen risico.
Ik wil weten hoe deze personen in Dr Jackson zijn gekomen.
- Ik moet hun cryogene systeem zien. - Praat met Dr Fraiser.
- Ik blijf liever hier bij Daniel. - Alleen het medische team mag bij hem.
- Dat weet ik. - Akkoord.
Draaf nou niet meteen door.
Dat is de enige manier waarop dit kon gebeuren.
Alleen in die situatie kan het bewustzijn het systeem uit.
Ik ben dood, net als de andere mensen in dit lichaam.
- Dat merken we op de planeet pas. - U zult het zien.
Leg eens uit waarom het bewustzijn wordt gescheiden van het lichaam.
De terugkeer in het lichaam gaat gepaard met geheugenverlies.
Als je je bewustzijn niet opslaat, blijft er maar een fractie van je over.
- Je zou je wezen kwijt zijn. - Dat moet veel opslagcapaciteit vergen.
Elke cryogene capsule bevat een geheugenmodule voor één bewustzijn
die is aangesloten op het systeem dat het lichaam onderhoudt.
Dan kunnen we jullie bewustzijn dus terugkopiëren.
- Dat past niet. - In elke module één.
Zo werkt het niet. Kijk maar.
Kun je nog een keer exact dezelfde watermoleculen in dit glas krijgen?
Onze geesten zijn vermengd en zitten nu ergens waar ze niet horen.
Als jullie computer de geest van het lichaam kan scheiden, dan kan 't zijn...
- Hoort u dat ook? - Ik hoor niks.
Ik hoor de stemmen van de anderen. Ze praten steeds harder.
Blijf bij me, ik heb je nodig. De rest kan me niet helpen.
Niemand kan iets doen. Ze trekken aan me. Ik weet niet hoe...
Janet?
- Daniel? - Wat gebeurt er toch allemaal?
Er is iets misgegaan. Blijf bij me. Niet wegzakken, hoor.
Daarna kwam er een vrouw, maar die kon ons niks vertellen.
Al was het maar even, het was Daniel.
Hij is er tenminste nog.
Dr MacKenzie heeft de EEG en de MRl-scan bestudeerd.
We vermoeden dat Daniel in coma is.
Z'n geest probeert zich te beschermen. Daarom verdween hij ook zo snel weer.
- De rest is één grote warboel. - Hoeveel zijn het er?
Het kan goed zijn dat Daniel wel tien of twaalf passagiers met zich meedraagt.
Ik kan de scheepscomputer proberen aan te passen.
Jullie zijn aangevallen.
- Misschien een automatische beveiliging. - Nee.
Daniel lag bij een van de capsules. De deur stond open.
- Die zou hij niet openmaken. - Dus was er iemand anders.
Misschien kwam ik bij voor ze ons ook konden pakken.
Maar waarom?
Tryan is er heilig van overtuigd dat z'n lichaam dood is.
Als dit nou een poging was om deze mensen te redden?
Om hen koste wat kost in leven te houden?
Het schip scheidt er een keer mee uit.
- Dus Daniel is een soort reddingsboot? - Wie weet.
Ik stel voor dat SG-12 ons vergezelt.
Zij kunnen poolshoogte nemen terwijl ik het systeem bekijk.
Akkoord. Ingerukt.
Wij kennen elkaar nog niet, hè?
Waar is m'n vader?
Sorry, dat weet ik niet. Mag ik erbij komen zitten?
Goed.
- Ziezo. - Wie zijn zij?
Die doen niks, hoor.
Zal ik je vertellen wat ik weet? En dan ben jij aan de beurt.
Hoe heet je eigenlijk?
Keenin.
Wat een leuke naam. Ik ben Dr Fraiser.
Ga maar, SG-12.
Zorg in hemelsnaam dat jullie niet hetzelfde overkomt als Daniel.
We doen ons best.
Succes.
We proberen te achterhalen hoe dit heeft kunnen gebeuren.
Wat is het laatste wat je nog weet?
M'n vader.
Waarom kan ik niet bij jou blijven?
Het schip moet versnellen om de straling te ontwijken. Hier ben je veilig.
Ga maar fijn dromen.
Als je weer wakker wordt, zitten we in een baan om Ardena.
Ik laat je niet in de steek.
Talthus is er dan niet meer.
Tegen die tijd is het eeuwen later.
Al deze ellende ligt dan in het verre verleden.
Snap je wat ik zeg?
Kom.
Oogjes toe.
- Ik wou op Talthus blijven. - Moesten jullie weg?
Dat was al bekend lang voordat ik werd geboren.
- Weet u wat een donkere ster is? - Een ster zonder brandstof.
Hij zou zo dicht langs onze zon passeren dat Talthus zou worden weggevaagd.
Dat heb ik van jongs af aan geweten.
De Stromos was jullie uitweg.
Er zijn drie schepen gebouwd, maar dat waren er niet genoeg.
Daarom werd er een loterij gehouden.
Mijn vader was officier op de Stromos, daarom mocht hij één iemand meenemen.
- M'n moeder stond erop dat hij mij koos. - Rustig maar.
M'n moeder heeft meegedaan aan de loterij, maar ze viel buiten de prijzen.
De vorsten werden wel uitverkoren.
Niemand die ik kende, mocht mee.
Ik wilde liever bij haar blijven.
Huil maar lekker uit.
Wat zullen we nou krijgen?
Martice?
Je mag me aanspreken met "hoogheid". En waag dit niet nog een keer.
Heb je al iets gedaan om dit op te lossen?
SG-12, meld u.
- We zijn het schip aan het doorzoeken. - Houd contact. Carter uit.
Ze hebben maar amper stroom. Ik snap niet dat alles nog werkt.
Misschien kunnen we er één wakker maken.
Volgens mij is zelfs daar niet genoeg stroom voor.
- Ik wil je baas spreken. - Sorry, je zult 't met mij moeten stellen.
Wat moest je met de jongen?
Welke jongen?
Waar je net mee hebt gepraat.
Waar is hij gebleven?
Als we niks aan het stroomtekort doen, gaan ze eraan.
Ik moet een naqahdah-generator hebben zodat ik...
Eén generator moet genoeg zijn.
Doe ons alstublieft niks.
- Laat ze toch hun mond houden. - Ik hoor ze niet.
Zwijg.
Ze zitten in je hoofd, Martice.
Het kan niet waar zijn wat je zegt. Ik heb een taak te vervullen.
Ik kan hier niet blijven.
Er rekenen 3000 mensen op me. Ik ben hun vorst.
- Ik moet Ardena besturen. - Je beseft niet hoe ernstig de situatie is.
- Jij beseft niet tegen wie je 't hebt. - Je kan me wat.
Jij hoort niet thuis in dat lichaam en ik zal je eruit krijgen.
- Zijn er nog meer wakker? - Nee, de rest slaapt nog.
- Waarom bent u terug? - Vanwege onze collega.
- Is hij er ook? - Nee.
Ben jij de schuldige?
Ik had geen keus.
Ik moest wel.
U moet zich ook beschikbaar stellen. Alleen zo kunnen we de rest redden.
Pharrin heeft een manier bedacht om het systeem te omzeilen.
Begrijpt u het dan niet?
Dit zijn de laatste zielen van een hele wereld. Ze mogen niet verloren gaan.
- Misschien kan het ook anders. - Nee. Er is bijna geen stroom meer.
Als u eIk vijf zielen neemt, heeft de rest weer meer stroom.
Dat gaat niet gebeuren.
We weten niet hoeveel er nog bij kunnen.
"We"?
Hij draagt ook meerdere personen in zich.
Er leven 13 zielen in het lichaam van Pharrin.
Meer passen er niet in.
Waarom houdt u ze in leven? Hun lichaam is dood.
Wij moeten ons ras in stand houden.
We wachten op de andere schepen. Die komen ons wel ophalen.
En dan vinden ze er wel wat op.
Waarom heb je de rest niet wakker gemaakt?
Nadat het schip was neergestort, hoe dat kwam weten we niet,
maakte de computer Pharrin wakker.
Maar die handeling vergde enorm veel stroom.
Daardoor ontstond er een tekort.
Pharrin had maar een paar minuten om twaalf slapers van de dood te redden.
Dat was niet genoeg.
Eén voor één ontglipten ze hem.
Er was geen alternatief. Het was de enige manier om ons te bewaren.
Er zijn meer dan duizend zielen aan boord van de Stromos.
De rest wekken had nog veel meer levens gekost.
- Hij had er ook één kunnen wekken. - Deze planeet is een en al rots.
Na het ongeluk was er onvoldoende water en voedsel aan boord.
Pharrin durfde het niet aan.
We zijn niet alleen.
We vormen een democratische eenheid.
Het is inderdaad een vreemde situatie.
Maar wij zijn uitverkoren om ons ras voort te zetten.
Pharrin kon ons niet laten sterven.
We hadden jullie kunnen helpen.
We hadden geen tijd.
- We hadden 't moeten vragen. - Dat kon niet.
Jullie hadden nooit toegestemd.
Of wel?
- Nee. - Dan hebben we juist gehandeld.
We hadden niet moeten vluchten toen u zo snel weer bij bewustzijn kwam.
Maar er waren er te veel die bang waren.
- We kunnen jullie ook anders helpen. - Hoe dan?
Met een nieuwe energiebron.
Als er weer genoeg stroom is, kan de rest worden gewekt.
Dat kan binnen een paar uur geregeld zijn.
- Luister naar haar. - Nee, we wachten op de schepen.
Wij kunnen jullie ook naar een andere wereld brengen.
Met een schip?
Nee, met iets waarmee je in een mum van tijd op een andere planeet bent.
Een sterrenpoort.
- Zoiets bestaat niet. - Ik kan het bewijzen.
Maar dit gaat alleen door als u onze vriend beter maakt.
- Hij houdt levens in stand. - Ten koste van hemzelf.
Vraag dit alstublieft niet van ons.
Het is geen verzoek.
Hij draagt onze waardevolste zielen bij zich.
Onze vriend is ons net zo dierbaar.
Ze kunnen nergens heen. Ze zullen verloren gaan.
Maar het kan dus wel?
Ik kan ze niet in de steek laten. De vorst zal sterven.
Maar honderden blijven leven.
Het is mogelijk.
Begrijp je dan niet dat je de rest zo kunt redden?
Ja, maar een van de zielen die uw vriend bij zich draagt...
is mijn zoon.
Waarom doet dit zo'n pijn?
Oké. Ga 100 microgram fentanyl halen.
Laat maar zitten. Ik kan blijkbaar beter tegen de pijn dan de anderen.
Tryan?
Godzijdank.
- Heb je even? - Ik ben zo terug.
- Is die vent wel te vertrouwen? - Er staat voor hem ook veel op het spel.
Officier Pharrin. Ingenieur 2de klas Tryan.
Zul je net zien. Jij was nou net de enige die ervan overtuigd was dat dit niet kon.
Ik had buiten u gerekend. Hoe is u dit gelukt?
Dankzij onze training en een gezamenlijke wil tot overleven.
Het is een vreemde manier van leven, maar beter dan het alternatief.
Hoe gaat 't met het schip en de passagiers?
Ons schip is neergestort. We hebben Ardena niet bereikt.
De passagiers kunnen gered worden, maar niet zonder een groot offer
van jou en de anderen in je lichaam.
Ik begrijp het.
Deze mensen kunnen onze mensen naar een andere wereld transporteren.
Misschien zelfs naar Ardena.
Ze liegen niet. Ze kunnen ons voIk redden.
Maar in ruil daarvoor eisen ze dat ze hun vriend ongeschonden terugkrijgen.
Als we snel handelen, denk ik dat dat mogelijk is.
Het is een redelijk verzoek.
Ik zal doen wat de situatie vereist. Wat u ook van me vraagt.
Ik offer me niet op.
Breng me onmiddellijk terug naar het schip.
Vergiffenis, hoogheid.
We hebben hem trouw gezworen. Het is van de baan.
Officier Pharrin...
Ik heb je een bevel gegeven. Heb je me begrepen?
Krijg nou het heen en weer.
- Overeind jij. Hij is dood. - Z'n ziel leeft nog.
- Dat kan ik verhelpen. - Dat durft u niet.
Echt wel.
- Doe wat ik zeg, Pharrin. - Niet op letten. Doe waar je voor kwam.
Vergeef ons, hoogheid. We moeten ons voIk redden.
- Ik geef dit lichaam niet op. - Het is niet van ons.
- Red mij. - Dan sterft ons voIk.
Nou en. Raak me niet aan.
We hebben 12 jaar alles in het werk gesteld om ons voIk te redden.
Geen offer is te groot.
Papa?
Het spijt me, jongen.
Jij moet ook een offer brengen, maar ik laat je niet in de steek.
Begrijp je wat ik bedoel?
De mensen van Talthus zullen ons nooit vergeten.
Blijf jij bij me?
Ik blijf bij je.
En?
Waar de rest is, weet ik niet, maar Daniel is weer de oude.
- Dat heb je knap gedaan. - Dankzij Daniel.
Hij heeft z'n geest apart weten te houden.
Daardoor kon Pharrin hem scheiden van de rest.
Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.
Hij blijft in stasis tot de anderen een oplossing voor hem vinden.
- De naqahdah-generator doet het. - Binnenkort kunnen we ze wekken.
- En dan kunnen ze verhuizen. - Mooi.
Dat mag SG-4 doen. Die vinden dat leuk.
- Hoe is het met Daniel? - Die is nog wel even buiten westen.
Ben jij het?
- Hoe voel je je? - Slecht.
- Barstende koppijn zeker? - Zoiets, ja.
Rip by RyFeR www.ondertitel.com